wpcdc28dc1.png
wpe8951d8a.png

De klimaatdhimmitude

 

2300 miljard dollar! 2300 miljard heeft het rijke westen nu al besteed aan ontwikkelingshulp aan de derde wereld. Dat heeft eigenlijk niets opgeleverd. Het kost bijvoorbeeld een paar cent  per mens  om malaria te voorkomen. Toch is dit niet gelukt. Tussen de 1 en 3 miljoen mensen sterven jaarlijks door deze ziekte.  Sommige mensen beweren zelfs dat de ontwikkelingslanden slechter af zijn  vanwege onze hulp.

 

Door Bas de Vries

 

Je zou dus zeggen dat een ezel zich niet twee keer aan dezelfde steen zal stoten. Maar nu is er de klimaatverandering, en wel door de mens veroorzaakt. Hier wordt over  gesproken alsof het een op barsten staande dam is. Het is de  hoogste tijd om hier eens wat miljarden tegen aan te gooien. Want wie maakt zich nu niet druk om het klimaatverandering? Mag het best wat belastinggeld kosten? Komt mens op een tweede rang t.o.v  de klimaatverandering? Een passende term is dhimmitude, dat is de aanduiding voor niet-moslims die in een islamitisch land wonen en belasting moeten betalen om onder islamisering uit te komen. In het rechtse gedachtegoed staat dhimmitude voor niet-moslims die zich uit eigen beweging ondergeschikt maken aan de islam. Zij worden ook wel dhimmi’s genoemd. Die mensen zijn inferieur aan een al van te voren als superieur bepaald gedachtegoed. Wordt de mens ondergeschikt gemaakt aan het tegenhouden van de klimaatverandering? Wie bepaald dit en waarom?

Bestaat er zoiets als klimaatdhimmitude? Wordt de mens ondergeschikt gemaakt aan het tegenhouden van de klimaatverandering? Donderdag 1 februari 2007  werd de verlichting van de Eiffeltoren 5 minuten uitgezet en in Nederland hield de NS een soortgelijke actie: de verlichting en verwarming werd in sommige coupes 5 minuten uitgeschakeld. Mensen die zich verlichtten met hun zaklampjes, uiteraard lopend op inefficiënte, milieuvervuilende batterijen, haalden de landelijke pers.

 

De geldmeter loopt

 

De gemeente Groningen heeft eind 2006 3000 eindexamenleerlingen gratis naar de film “An Inconvenient Truth” an Al Gore laten gaan. Dit kostte de gemeenschap iets minder dan € 10.000. Daarnaast werden veel ambtenaren in de gelegenheid gesteld de film voor niets te zien. Begin dit jaar kon iedereen in Groningen gratis naar die film. Deze actie is een initiatief van de stichting Planet Prosperity uit Maastricht. In heel het land zijn 50.000 mensen naar de film geweest. Aan deze actie heeft de gemeente  € 7850 meebetaald.

De gemeente wil d.m.v. deze film aandacht vestigen op de wereldwijde klimaatproblematiek. Het college heeft hierom een aantal doelstellingen geformuleerd, waaronder de wens om van Groningen de energiezuinigste stad van Nederland te maken. Het milieubewustzijn van de gemeente Groningen houdt hier niet op. Er komen klimaatboxen voor de minima, zo’n 6000 huishoudens. In deze boxen zitten isolatiestrips, isolatiemateriaal en een spaarlamp. De kosten van 1 box: € 35, maar de gemeente krijgt kwantumkorting. Hoeveel geld dit de gemeenschap gaat kosten, is dus nog niet bekend.

 

De grote zwendel

 

Om de inwoners van Groningen bewust te maken van de klimaatverandering koos de gemeente een film uit die een extreme boodschap en onnodige bangmakerij bevat. De gemeente acht mensen echter heel goed in staat om de “Amerikaanse invloed” in de film te relativeren. Maar waarom mensen eerst confronteren met deze invloed? Geen enkele film of documentaire is natuurlijk objectief maar Al Gore verkoopt een hele hoop onzin. Het ijs op de Kilimanjaro smelt bijvoorbeeld wel maar vanwege een lokale klimaatverandering, die honderd jaar geleden is begonnen. Over het toegenomen smelten van poolijs zegt Professor Syun-Ichi Akasofu (directeur International Arctic Research Centre): “De pers komt constant naar mij toe voor een rampzalig smelten vanwege het broeikaseffect, ik moet ze steeds teleurstellen.” Al Gore zegt dat het zeeniveau wel zes meter kan gaan stijgen. Sommige wetenschappers werpen tegen dat voor de lopende eeuw nog geen halve meter stijging is voorzien. Karel Knip in het NRC handelsblad: “Het is vooral Gore zelf die professionele hulp nodig heeft.” Tijdens het debat na de film merkten de  eindexamenleerlingen ook kritisch op dat Gore wel vaak gebruik maakte van het vliegverkeer om zijn film te promoten.

Al Gore stelt in zijn film dat er consensus is onder wetenschappers over de mens als veroorzaker van de klimaatverandering. Dat klopt niet, slechts 10% is het echt  met hem eens. De The Great Global Warming Swindle (een channel 4 documentaire) toont een aantal wetenschappers die er anders over denken. Zij stellen onder andere dat CO2 inderdaad een broeikasgas is, maar het is niet het belangrijkste, dat is waterdamp. De grootste veroorzaker van CO2-uitstoot is de zee, niet de mens. Bovendien veroorzaakt CO2-uitstoot geen temperatuurstijging, het is in feite andersom. De grootste recente stijging van de temperatuur gebeurde in het begin van de vorige eeuw. Daarna daalde de temperatuur 4 decennia zo gestaag, dat gevreesd werd voor een nieuwe ijstijd. Zonneactiviteit kan ook de oorzaak van de temperatuurschommelingen zijn.

Er zijn in Groningen ook een aantal debatten n.a.v. de film van Gore georganiseerd. Zo was er het DwarsDiep debat: ‘Groningen aan zee. Zin en onzin van klimaatbeleid.’ Hier was ook een broeikasscepticus aanwezig: Theo Richel van de Groene Rekenkamer. Op zijn aanwezigheid werd negatief gereageerd. Richel: “Ik was het oneens met de hele insteek van het debat. Zo van: hier is eerst even de werkelijkheid en dan komt die rare meneer aan het eind. Het leek wel alsof ze eerst naar 3 giganten (te weten  Bas Eickhout, senior beleidsmaker klimaatbeleid bij het Natuur, Milieu Planbureau. Harro Meijer hoogleraar isotopenfysica RUG. Donald Pols, campagneleider energie en klimaat van milieudefensie, BdV.) gingen luisteren, en daarna was ik er nog even om tegen aan te spugen. Ik heb niet veel kunnen zeggen. Aan het eind kwam er een mevrouw naar me toe, die stelde dat ik zeker niets gaf om mijn kleinkinderen.”

 

Der ewige Treibhauseffekt

 

Het milieuprobleem wordt door politici al 20 jaar van de kansel geblazen als een vernietigende plaag die wij alleen met hun hulp kunnen bevatten en bestrijden.  De gemeente Groningen heeft het constant over de bewustwording t.o.v de klimaatverandering. Het bewijs dat deze door de mens veroorzaakt wordt, wordt als vanzelfsprekend beschouwd. Theo Richel:”Er zit een religieus aspect aan. Ik ben mens dus ik ben slecht.” Deze erfzonde komt goed uit. Er staan heel wat mensen in de rij om zich bij de geestelijkheid aan te sluiten. Hoe is het zover gekomen?

In Groot-Brittannië werd de vroege jaren 70 de conservatieve regering van Ted Heath ten val gebracht door stakende kolenmijnwerkers. Margaret Thatcher wilde hun macht breken. Olie uit het Midden-Oosten wilde ze ook niet, het moest en zou kernenergie worden. Daarom werd de door de mens veroorzaakte klimaatverandering door middel van verbranding van fossiele brandstoffen voor het eerst en onbewezen in de wereld gebracht. Nigel Calder, voormalig redacteur van New Scientist: “Twee dingen verbaasden mij: de eenvoud van de boodschap en het totale negeren van alle klimaatwetenschap in die tijd.” De wetenschap werd aangepast aan de politieke motieven.

In de jaren ’90 leek er nauwelijks nog discussie te bestaan het door de mens veroorzaakte broeikaseffect. De geldkraan werd goed  opengezet. Professor Richard Lindzen: “Voor 1988 bedroegen de regeringsfondsen van de V.S. voor de klimaatwetenschap rond de 170 miljoen dollar per jaar. Snel daarna werd het 2 miljard (vandaag 4 miljard, BdV). Veel mensen hebben nu een baan vanwege 1 reden: het broeikaseffect bestaat!”

De milieulobby heeft dus een goede reden om de klimaatdiscussie uit het wetenschappelijke domein te halen. Wetenschap bestaat bij gratie van het uitwisselen van meningen en verschillende onderzoeken. Het verdoezelen van de discussie geeft. een vanzelfsprekendheid aan de door de mens veroorzaakte klimaatverandering. Veel wetenschappers die ontdekken dat het bewijs hiervoor  filterdun is, begeven zich op glad ijs. Zij moeten vrezen voor hun baan, fondsen en wetenschappelijke excommunicatie. Machthebbers zijn zo in staat om beslissingen te nemen die in onze “onwetende” ogen  draconisch maar noodzakelijk lijken. Ze kunnen eeuwig doorgaan met het heffen van idiote belastingen omdat ze altijd een klimaatverandering (of het nu kouder wordt of warmer) voor onze voeten kunnen werpen als reden voor hun charlatanerie. Eerst moest het communisme bestreden worden. We prikken de luchtbellen van de immigratie en vergrijzing steeds meer door maar de klimaatverandering zal er altijd zijn.

De Berlijnse muur viel in 1989 en het communisme liep ten einde. Veel marxisten kregen hierdoor te maken met een geloofwaardigheidvacuüm. De milieuproblematiek kon dit mooi opvullen. Het milieu vermengen met marxistische theorieën heeft  belangrijke voordelen. Het kapitalisme is nog steeds de duivel. Wij zijn de grootste vervuiler. Strijd tegen het kapitalisme was vroeger de strijd tegen het imperialisme. Nu werd kapitalisme gelijk gesteld aan milieuvervuiling. Niemand zal ontkennen dat de milieubeweging een linkse politieke beweging is geworden. In de ontwikkelingslanden wonen miljarden mensen die geleerd kunnen worden dat kapitalisme en liberalisme niet de weg van de vooruitgang is, ondanks alle bewijzen voor het tegendeel. Maar heeft de derde wereld wel baat bij socialisme en ons milieubewustzijn?

 

De echte milieuramp

 

In Afrika gebruiken veel mensen open vuur in hun huis. Deze vuren stoten veel giftige stoffen uit. Hieraan  sterven jaarlijks 4 miljoen kinderen. In feite is dit de milieuramp, waar wij allemaal zo bang voor zijn. Elektriciteit kan veel levens redden. Nu zit Afrika op een enorme voorraad fossiele brandstoffen, waarmee elektriciteit kan worden opgewekt. Dit zal ook veel banen creëren. Het gebruik wordt echter afgeraden vanwege de uitstoot van CO2. Als alternatief wordt bijvoorbeeld zon- en windenergie gesuggereerd. Afrika zal zich niet kunnen ontwikkelen met deze duurdere en onbetrouwbaarder energiebronnen. Het is technisch niet mogelijk om enkel met zonnecellen of windmolens staalfabrieken, raffinaderijen of scheepswerven van stroom te voorzien. Bovendien kunnen deze energiebronnen uiteraard alleen met producten uit het westen aangeboord worden. Ontwikkelingshulp krijgt hier een heel sarcastische  bijklank: het houdt ontwikkeling tegen. Dit is een Orwelliaanse nachtmerrie.

De arme volken in Afrika zullen direct lijden onder de anti-menshouding van de milieuactivisten. Dit werelddeel wordt slachtoffer van onze reflex om fossiele brandstoffen als achterhaald en milieuvervuilend te zien. Wij geven aan deze”klimaatdeskundigen” vrijwillig en zonder noemenswaardig debat honderden miljoenen euro’s belastinggeld. “An Inconvenient Truth” werkt hieraan mee vanwege haar eenzijdige boodschap. Het is  gevaarlijk dat de gemeente Groningen iedereen naar de film laat gaan. Het geeft deze documentaire, die al een wetenschappelijk aura heeft, een zweem van overheidssteun. Veel mensen zullen de boodschap kunnen relativeren, maar niet iedereen zal dat doen. Wetenschappers zeggen dat het waar is…toch?

Politici gebruiken de zogenaamd door de mens veroorzaakte klimaatverandering om goede sier te maken. De internationale gemeenschap mag betalen. We besteden nu al miljarden per jaar zonder dat we ooit zullen weten of dit wat opgeleverd heeft. De oplossing ligt daarom niet in eensgezindheid maar in het debat. De klimaatwetenschap moet weggerukt worden uit de handen van mislukte marxisten en zweverige wereldverbeteraars en terug naar de onderzoekers. Daarnaast moet Afrika zich kunnen ontwikkelen. Desnoods met haar fossiele brandstoffen. Wij moeten hen helpen deze op een efficiënte wijze te gebruiken. Al was het alleen maar om te voorkomen dat wij in 2050 kunnen zeggen dat ondanks dat wij 2300 miljard dollar aan de bestrijding van het broeikaseffect hebben uitgegeven, het milieu en de mensheid eigenlijk slechter af zijn.